در کربوکسیلیک اسیدها بخش هیدروکربنها، ناقطبی محسوب میشود و بخش کربوکسیل، قطبی میباشد
همچون الکلها، در ساختار کربوکسیلیک اسیدها، هرچه زنجیرۀ هیدروکربن طولانیتر باشد قطبیت آن کمتر بوده و انحلال پذیری آن در آب کمتر خواهد بود.
حال به آن دسته از کربوکسیلیک اسیدها که دارای 14 تا 18 عدد کربن هستند، اسید چرب گفته میشود؛ و از آنجایی که دارای زنجیره هیدروکربنی طولانی است پس اسید طبق توضیح بالا (آبی رنگ) نامحلول در آب محسوب میشود.
نیروی بین مولکولی در کربوکسیلیک اسیدهای کوچک (زنجیره هیدروکربنی کوتاهی دارند) از نوع هیدروژنی بوده و با طولانی شدن زنجیره، نیروی بین مولکولی واندروالس بر هیدروژنی غلبه میکند و نیروی بین مولکولی غالب در کربوکسیلیک اسیدهای بزرگ (مانند اسید چرب)، واندروالس خواهد شد.
نامگذاری کربوکسیلیک اسیدها بر وزن آلکانوئیک اسید به ازای تعداد کربنها انجام میشود، مثلا نام ترکیب زیر اتانوئیک اسید است، زیرا دارای گروه عاملی کربوکسیل بوده و 2 تا کربن دارد پس نام آن بر حسب آلکانوئیک اسید برابر با اتانوئیک اسید خواهد بود.
کربوکسیلیک اسیدها، با توجه به نامشان، اسید محسوب میشوند و از نوع اسیدهای ضعیف تلقی میشوند که در ادامه این مورد را خواهیم آموخت.