فرمول مولکولی آلکنها به صورت CnH2n میباشد و نامگذاری آنها به صورت زیر است:
طبق جدول بالا، دلیل اینکه به ازای یک اتم کربن، آلکنی وجود ندارد این است که: آلکنها باید حداقل یک پیوند دوگانه بین کربنهایشان داشته باشند، پس حداقل نیاز به 2 کربن دارند.
از آنجایی که آلکنها ترکیباتی سیرنشده هستند، واکنشپذیری بیشتری نسبت به آلکانها دارند؛ مثلا گاز اتن (C2H4) که اولین عضو از خانواده آلکنها هست به عنوان یک عمل آورندۀ میوههای نارس استفاده میشود.
البته در قدیم، به گاز اتن، اتیلن میگفتند.
از دیگر کاربردهای گاز اتن، تولید اتانول (در حضور سولفوریک اسید) است، مطابق واکنش زیر:
البته از مهمترین کاربرد آلکنها، خاصیت پلیمری شدن آنهاست، که میتوان بدین صورت انواع لاستیکها، پلاستیکها، الیاف و پلیمرها را از آنها تولید کرد.
آلکنها ترکیباتی ناقطبی هستند، درنتیجه نامحلول در آب محسوب میشوند.
با توجه به ناقطبی بودن ساختار مولکولی آلکنها، نیروی بین مولکولیشان واندروالس بوده و نقطه جوش آنها با افزایش جرم مولی افزایش مییابد، مثلا نقطه جوش پروپن (C3H6) از اتن (C2H4) بیشتر است، چون جرم مولی پروپن از اتن بیشتر است.